kronika JOM 2001-2006, wydanie okolicznościowe

26 czerwca -poniedziałek

Sprawą naszego domu zaczęły się interesować dzienniki polonijne (Dziennik Związkowy - Dziennik Chicagowski). Ludzie zgłaszają się, by świadczyć na naszą korzyść.

kronika JOM 2001-2006, wydanie okolicznościowe

20 czerwca - wtorek

Skargi sąsiadów przynaglają nas, by poszukać kościoła dla odprawiania Mszy św. Zwróciliśmy się z tym do p. Wojciecha Cioromskiego, który przez kilkadziesiąt lat prowadził biuro realnościowe. Dziś o. Superior, o. Balczewski i p. Cioromski odwiedziliśmy dwa obiekty kościelne wystawione na sprzedaż: jeden mały kościół z dużym placem i parkingiem w cenie 2 i pół miliona dolarów w Park Ridge, drugi za około $600,000 z małym parkingiem i nie bardzo ładny w Des Plaines.

kronika JOM 2001-2006, wydanie okolicznościowe

16 czerwca -piątek

Na adres o. Balczewskiego przyszło z Urzędu Miasta wezwanie w związku ze skargą sąsiada na odbywające się nabożeństwa w naszej kaplicy. Równocześnie wśród sąsiadów krąży odezwa, aby świadczyć przeciwko nam. Kilka tygodni wcześniej był u o. Superiora alderman Wójcik z propozycją spotkania ze sąsiadami, a kilka dni temu o. Superior otrzymał list od straży pożarnej informujący, że alderman Wójcik zanosił na nas skargę, że za dużo ludzi przychodzi do nas.

o. Marian Kuśmierz (1917 - 1997) /1974-1985/

Marian Kuśmierz (1917 - 1997) - Jeden z pięciu braci - księży jezuitów - 19 lat życia spędził na przełożeństwie w domach zakonnych w Polsce. Do zakonu wstąpił w 1935 roku. Po studiach przyjął święcenia kapłańskie w roku 1944. Był przełożonym w Częstochowie, rektorem w Czechowicach - Dziedzicach, wicesuperiorem w Krakowie (Przegorzały). W 1974 roku przybył do USA i tu pracował w redakcji Posłańca Serca Jezusa, głosząc równocześnie misje i rekolekcje oraz pomagając księżom w polonijnych parafiach. Do Polski został odwołany w 1985 roku i w następnym roku włączony do pracy duszpasterskiej na jezuickiej parafii.

Władysław Daleczko (1910 - 1991) /1964-1989/

Władysław Daleczko (1910 - 1991) - Urodził się w Horodle n. Bugiem. Ojciec był unitą, matka należała do obrządku łacińskiego. Jako młody chłopak złożył w harcerstwie przyrzeczenie powstrzymania się od alkoholu i tytoniu, które zachował do śmierci. Do zakonu wstąpił jako ksiądz diecezji lubelskiej w 1945 roku. W czasie II wojny światowej był kapelanem Narodowych Sił Zbrojnych, a w latach powojennych pracował w duszpasterstwie na KUL - u i w jezuickich parafiach. W 1964 roku po niemałych trudnościach z otrzymaniem wizy amerykańskiej przybył do Chicago, które stanowiło dla niego etap pośredni przed wyjazdem na misje do Zambii, gdzie znalazł się już w następnym roku. Z powodów zdrowotnych po l O latach wrócił do USA i zamieszkał jako kapelan w domu sióstr służebniczek w Woodbridge, poświęcając się także nauczaniu w miejscowej szkole sobotniej oraz przygotowując kolejne wydania katechizmu ojca Spendla w językach: chilenje, soli, bemba, a także nyanja i lenje. Cały nakład wysyłał następnie do Zambii. Ponadto w 1985 roku wydał poszerzoną przez siebie dwutomową książkę ks. Józefa Pruszkowskiego pt. Martyrologium czyli męczeństwo Unii Sw. na Podlasiu. Schorowany wrócił do Polski w roku 1989.

Stanisław Kuźnar (1910 - 1970) /1962-1968/

Stanisław Kuźnar (1910 - 1970) - Do zakonu wstąpił w 1925 roku w Kaliszu. Filozofię studiował w Krakowie,

a teologię w Lublinie i Lowanium, w Belgii, gdzie przyjął święcenia kapłańskie w 1935 roku. Przed wybuchem II wojny światowej studiował także historią na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kolejno pracował w wydawnictwie jezuickim w Krakowie i redagował miesięcznik dla młodzieży Miody Las, a w czasie wojny wykładał klerykom jezuickim historię Kościoła. W latach 1948 - 52 redagował Posłańca Serca Jezusowego w Krakowie. W 1959 roku wyjechał do Londynu do redakcji miesięcznika Sodalis Marianus, skąd po trzech latach przybył do Chicago, by objąć stanowisko redaktora Posłańca Serca Jezusa (1962 - 68). Prowadził równocześnie pracę duszpasterską wśród Polonii. Wielu rodaków ujmowała postać ojca Stanisław a, a polskie żeńskie zgromadzenia zakonne ceniły go za subtelne konferencje duchowne i często zapraszały do głoszenia rekolekcji. Z powodu choroby wrócił do kraju, gdzie po dwóch latach umarł. Jest autorem publikacji: Święty Andrzej Bobola - Męczennik i Patron Polski (1938), Ku szczytom. Życie s. Marii Leony Nastalówny służebniczki NMP (1946), Zwycięzca śmierci: misterium wielkopostne w IV aktach (1948).

II wojna światowa i eksterminacyjne niemieckie - a także rosyjskie - obozy koncentracyjne pochłonęły miliony istnień ludzkich, w tym także wielu polskich jezuitów. W Auschwitz Niemcy osadzili ich dwudziestu kilku. W większości zostali przewiezieni następnie do Dachau. Razem w hitlerowskim obozie w Dachau przebywało 43 polskich jezuitów, z których tylko 20 doczekało wyzwolenia. Kilku z nich powróciło do kraju, inni - po dopełnieniu studiów - wyjechali do pracy misyjnej w Północnej Rodezji (dzisiejszej Zambii), pozostałych przełożeni skierowali do pracy wśród Polonii amerykańskiej. Oni to uzupełnili braki personalne spowodowane wojną światową, a także restrykcyjną polityką paszportową rządów komunistycznych w Polsce w latach powojennych.

O. Edward Mruk (1917 - 1987) /1952-1985/

Edward Mruk (1917 - 1987) - W listopadzie 1939 roku jako kleryk na czwartym roku formacji zakonnej z grupą jezuitów, m.in. z własnym bratem Antonim, został aresztowany przez gestapo w Krakowie i osadzony w więzieniu najpierw na Montelupich, następnie w Wiśniczu, później przetransportowany do Auschwitz i wreszcie do Dachau. W obozie koncentracyjnym „załapał się" na kucharza dla niemieckich strażników, co ułatwiało mu zdobywanie wiadomości z radia, którymi dzielił się - podobnie jak resztkami jedzenia - z towarzyszami niedoli. Po wyzwoleniu obozu (29 IV 1945) studiował filozofię i teologię w Belgii, gdzie przyjął święcenia kapłańskie w 1949 roku. W latach 1951 - 52 współpracował w wydawaniu miesięcznika Sodalis Marianus w Londynie, skąd przyleciał do Chicago, gdzie przez 31 lat pracował wśród Polonii, współredagując równocześnie Posłańca Serca Jezusa i troszcząc się o bibliotekę domową. Na przełomie lat 1978/79 był przez rok przełożonym jezuitów na Avers. W ostatnich latach, schorowany, odprawiał Msze św. recytowane jedynie w kaplicy, ponieważ nie mógł już mówić kazań. Do Polski wrócił w 1985 roku.